H άγνωστη κόντρα δύο βιομηχάνων που γέννησε το «όγδοο θαύμα του κόσμου»

17 Μαρτίου 1930 

Ξεκινά, στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, η κατασκευή του Empire State Building. Ο πρώτος ουρανοξύστης του κόσμου με περισσότερους από 100 ορόφους θα ολοκληρωθεί μέσα σε μόλις 410 ημέρες. Σήμερα είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπόσημα του κόσμου. Όμως λίγοι γνωρίζουν τη σκοτεινή ιστορία του αποκαλούμενου και «όγδοου θαύματος του κόσμου», που κράτησε για μερικά χρόνια τον τίτλο του υψηλότερου κτιρίου στη γη και δέχεται σήμερα 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο.

Την εποχή εκείνη, η Αμερική ήταν παραδομένη στην μεγάλη κούρσα των ουρανοξυστών, καθώς οι αρχιτέκτονές της ένιωθαν την ανάγκη να «απαντήσουν» στον Πύργο του Άιφελ, που κατασκευάστηκε στο Παρίσι  το 1889, φτάνοντας τα 300 μέτρα.

Πριν από το Empire State Building κατασκευάστηκαν το Metropolitan Life Tower (213 μέτρα) το 1909, το Woolworth Building (729 μέτρα) το 1913 και το Bank of Manhattan Building (282 μέτρα) το 1929.

Ο Jakob Raskob, πρώην αντιπρόεδρος της General Motors, θέλησε να βάλει και αυτός το σημάδι του σε αυτή την κούρσα. Και μάλιστα μπήκε σε έναν ανταγωνισμό με τον ιδρυτή της Chrysler Corporation, Walter Chrysler, που τον καιρό εκείνο έχτιζε τον δικό του ουρανοξύστη.

Με τα σχέδια του Chrysler να κρατιούνται σαν επτασφράγιστο μυστικό, ο Raskob βρέθηκε να δίνει έναν αγώνα απέναντι στο άγνωστο.
Μαζί με τους συνεταίρους του, αγόρασαν το οικόπεδο στην 34th street το 1929 για 16 εκατ. δολάρια και σύντομα προσέλαβαν τον αρχιτέκτονα William F. Lamb της Shreve, Lamb and Harmon, ο οποίος μάλιστα ολοκλήρωσε τα αρχικά σχέδια για το Empire State Building μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες.

Όταν ο Raskob έμαθε ότι το υπό κατασκευή Chrysler Building θα είχε στην κορυφή έναν οβελίσκο που θα ανέβαζε το ύψος του στα 319 μέτρα, ο Raskob ζήτησε από τον αρχιτέκτονα να αναθεωρήσει τα σχέδιά του. Έτσι, σχεδιάστηκε ένα πενταόροφο ρετιρέ, που ανέβασε το κτίριο στους 85 ορόφους και τα 320 μέτρα.

Όμως και αυτό δεν ήταν αρκετό για τον ιδιοκτήτη. Και τότε, όπως γράφει ο John Tauranac στο βιβλίο «The Empire State Building: The Making of a Landmark»,  ο αρχιτέκτονας κατέληξε «στο πιο τρελό σχέδιο κτιρίου από τον Πύργο της Βαβέλ»: Τοποθέτησε στην κορυφή έναν ιστό πρόσδεσης για αερόπλοια, που θα ανέβαζε το κτίριο σε ύψος 381 μέτρων.

Το κτίριο κατασκευάστηκε σε έναν χρόνο και 45 ημέρες και κόστισε 40.948.900 δολάρια. Μετά την ολοκλήρωσή του, ξεπέρασε εύκολα τους ανταγωνιστές του, αλλάζοντας τον ορίζοντα της Νέας Υόρκης. Με την προσθήκη της κεραίας Alford Antenna το 1965, το Empire State Building έγινε το υψηλότερο κτίριο του κόσμου, διατηρώντας τον τίτλο αυτό έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν χτίστηκαν οι πύργοι του World Trade Center.

Λόγω της φήμης και του τεράστιου ύψους του, το Empire State Building έχει αποτελέσει τον τόπο πολλών δραμάτων, καθώς εκεί έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 30 απόπειρες αυτοκτονίας.

Η πρώτη συνέβη ενώ το κτίριο ήταν ακόμη υπό κατασκευή, όταν ένας εργαζόμενος που απολύθηκε πήδηξε σε ένα ανοιχτό φρεάτιο ανελκυστήρα.

Ωστόσο, ένα από τα πιο διάσημα περιστατικά έλαβε χώρα την 1η Μαΐου 1947, όταν η 23χρονη Evelyn McHale πήδηξε από το κατάστρωμα παρατήρησης του 86ου ορόφου. Η όμορφη νεαρή φορούσε μαργαριταρένιο κολιέ και λευκά γάντια και προσγειώθηκε στην οροφή μιας λιμουζίνας των Ηνωμένων Εθνών που ήταν σταθμευμένη έξω από το κτίριο. Με τα πόδια κομψά σταυρωμένα στους αστραγάλους, το σώμα της βρέθηκε άψυχο αλλά άθικτο καθώς το μέταλλο του αυτοκινήτου διπλώθηκε γύρω της σαν σεντόνι. Παρών στη σκηνή ήταν ο φοιτητής φωτογραφίας Robert Wiles, που τράβηξε μια φωτογραφία της McHale λίγα μόλις λεπτά μετά τον θάνατό της. Αυτή η φωτογραφία κυκλοφόρησε αργότερα στην έκδοση της 12ης Μαΐου 1947 του περιοδικού Life. Ο θάνατός της ονομάστηκε «η πιο όμορφη αυτοκτονία» και οι εικόνες χρησιμοποιήθηκαν από τον Andy Warhol στην σειρά έργων του, Suicide (Fallen Body).

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις ατόμων που πήδηξαν από το Empire State Building και επέζησαν.

Στις 2 Δεκεμβρίου του 1972, η Elvita Adams έπεσε από τον 86ο όροφο. Όμως, μια ριπή ανέμου έσπρωξε το σώμα της πίσω στον 85ο όροφο, αφήνοντάς την ζωντανή, με ένα σπάσιμο στον γοφό.

Και στις 25 Απριλίου 2013, ο 33χρονος Nathanial Simone πήδηξε από το τον 86ο όροφο, αλλά ευτυχώς προσγειώθηκε λίγο μετά, σε μια προεξοχή του 85ου ορόφου.

Στις 28 Ιουλίου 1945, ο αντισυνταγματάρχης William Smith έριξε ένα βομβαρδιστικό B-25 του αμερικανικού στρατού στη βόρεια πλευρά του 79ου ορόφου του Empire State Building. Η πόλη ήταν καλυμμένη με πυκνή ομίχλη εκείνο το πρωινό και ο Smith, που πήγαινε στο αεροδρόμιο Νιούαρκ για να παραλάβει τον διοικητή του, αποπροσανατολίστηκε.  «Από εδώ που βρίσκομαι, δεν μπορώ να δω την κορυφή του Empire State Building», είπε στην τελευταία του επικοινωνία με τον πύργο ελέγχου. Και καθώς κατέβηκε πιο χαμηλά για να έχει καλύτερη ορατότητα, βρέθηκε να προσπαθεί να αποφύγει τους πανύψηλους ουρανοξύστες του κέντρου του Μανχάταν.

Image by Marie Sjödin from Pixabay

Πηγή : www.michanikos-online.gr

/by

Αρχιτέκτονας μετέτρεψε ένα εργοστάσιο τσιμέντου σε μια ονειρική κατοικία

Αρχιτέκτονας μετέτρεψε ένα εργοστάσιο τσιμέντου σε μια ονειρική κατοικία

Ο αρχιτέκτονας Ricardo Bofill μεταμόρφωσε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παραγωγής τσιμέντου έξω από την Βαρκελώνη σε έναν από τους πιο απίστευτους δροσερούς χώρους που έχουμε δει ποτέ.

Το εργοστάσιο τσιμέντου to μετέτρεψε σε οικία, αλλά και σε αρχηγείο της εταιρίας του Ricardo Bofill Taller de Arquitectura.

Στο καταπληκτικό οιδόμημα κυριαρχεί η υψηλή αισθητική που ανεβάζει την αρχιτεκτονική εξωτερικού και εσωτερικού χώρου σε ένα άλλο επίπεδο.

Πηγή: Reporter.gr

/by

Σε εργαστήρι σύγχρονης αρχιτεκτονικής μεταμορφώνεται το μεγαλύτερο ανθρακωρυχείο της Ευρώπης

Το μεγαλύτερο ανθρακωρυχείο της Ευρώπης, το συγκρότημα Zollverein στο Έσσεν της Γερμανίας έχει τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια υποστεί μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση. Από έναν εγκαταλελειμμένο βιομηχανικό τόπο, εξελίχθηκε σε ένα ζωντανό εργαστήριο σύγχρονης αρχιτεκτονικής, φιλοξενώντας έργα διεθνώς αναγνωρισμένων αρχιτεκτόνων, όπως οι Rem Koolhaas, Norman Foster και SANAA.

Σε μια έκταση ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, το συγκρότημα –αναγνωρισμένο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO– έχει αναδειχθεί σε διεθνές πρότυπο επανάχρησης, αναδιατυπώνοντας την έννοια της διατήρησης της βιομηχανικής κληρονομιάς.

Στην καρδιά της μεταμόρφωσης δεσπόζει το Μουσείο του Ρουρ, μαζί με το αινιγματικό του αποθετήριο τέχνης, Schaudepot. Στεγασμένα στο πρώην εργοστάσιο άλατος του συγκροτήματος, τα δύο αυτά πολιτιστικά σημεία αναφοράς εντυπωσιάζουν όχι μόνο για τις συλλογές τους, αλλά και για την αρχιτεκτονική τους: ένα βιομηχανικό κτήριο της δεκαετίας του 1960 μετασχηματίζεται σε έναν ζωντανό και δυναμικό χώρο πολιτισμού.

Λόγω της ιστορικής και αρχιτεκτονικής του σημασίας, το εγχείρημα περιλαμβάνεται στην έκδοση του Open House Essen 2025, με θεματικό άξονα την «Κληρονομιά του Μέλλοντος».

salt factory2.jpg

(From Salt Factory to Art Museum: The Story Behind the Schaudepot in Essen, Germany,Photos by Brigida González, courtesy of Open House Essen)

Η ανακαίνιση του πρώην Εργοστασίου Άλατος

Η ανακαίνιση του πρώην Εργοστασίου Άλατος και η μετατροπή του σε Schaudepot του Μουσείου του Ρουρ εντάχθηκε στο ομοσπονδιακό πρόγραμμα «Εθνικά Έργα Αστικής Ανάπτυξης», ως μία από τις 17 επιλεγμένες πρωτοβουλίες που χρηματοδοτήθηκαν σε όλη τη Γερμανία.

Το 2017, το αρχιτεκτονικό γραφείο Planinghaus, με έδρα το Ντάρμστατ, ανέλαβε την υλοποίηση της ανακαίνισης, ενώ παράλληλα η επιμελητική ομάδα του μουσείου ξεκίνησε την ανάπτυξη του περιεχομένου της έκθεσης. Για την αποτελεσματική συντονισμένη υλοποίηση του έργου, συμπεριλαμβανομένων των οικοδομικών εργασιών, του σχεδιασμού της έκθεσης και των τεχνικών εγκαταστάσεων, το μουσείο συνεργάστηκε επίσης με το αρχιτεκτονικό γραφείο südstudio / Hannes Bierkämper, με έδρα τη Στουτγάρδη.

salt factory3.jpg

(From Salt Factory to Art Museum: The Story Behind the Schaudepot in Essen, Germany,Photos by Brigida González, courtesy of Open House Essen)

Εξωτερικά, το λειτουργιστικό κτίριο της δεκαετίας του 1960 διατηρεί μια αυστηρή, λιτή αισθητική, πιστό στην αρχιτεκτονική αρχή του «η μορφή ακολουθεί τη λειτουργία». Στο εσωτερικό, ωστόσο, οι μνημειακοί του χώροι προσφέρουν ένα εντυπωσιακό σκηνικό για τις συλλογές του Μουσείου του Ρουρ.

Πίσω από τη συγκρατημένη πρόσοψη, δύο αίθρια υψώνονται σε ύψος 18 μέτρων, αποκαλύπτοντας τον ωμό φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα και τις γέφυρες σύνδεσης που διατρέχουν τον χώρο. Το εσωτερικό –αρχικά σχεδιασμένο για τις ανάγκες της παραγωγής άλατος– διατηρήθηκε σχεδόν ατόφιο, μαζί με τα ισχυρά μορφολογικά ίχνη της πρώτης του χρήσης.

Ο ακατέργαστος, βιομηχανικός χαρακτήρας της κατασκευής αντιπαρατίθεται σήμερα με νέες επιφάνειες: σύγχρονα δάπεδα, θερμομονωμένες εξωτερικές τοιχοποιίες και μία ομοιόμορφη, υγρορυθμιστική επίστρωση που εξασφαλίζει σταθερές συνθήκες στο εσωτερικό.

Η μετατροπή του εργοστασίου σε αποθετήριο μουσείου απαίτησε επιπλέον παρεμβάσεις: τα ανοίγματα της οροφής σφραγίστηκαν, ενώ προστέθηκαν νέα χωρίσματα και κουφώματα για τη δημιουργία χώρων γραφείων, τεχνικών υποδομών και εγκαταστάσεων υποστήριξης προσωπικού.

salt factory4.jpg

(From Salt Factory to Art Museum: The Story Behind the Schaudepot in Essen, Germany,Photos by Brigida González, courtesy of Open House Essen)

Το έργο αυτό αποδεικνύει ότι η διατήρηση της βιομηχανικής κληρονομιάς μπορεί να υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια της απλής φυσικής αποκατάστασης. Μέσα από την απόδοση νέων χρήσεων που συνδέονται με τη σύγχρονη ζωή, το πρώην Εργοστάσιο Άλατος —σήμερα Schaudepot— αναδεικνύει πώς ένα παρωχημένο βιομηχανικό κέλυφος μπορεί να αναγεννηθεί ως ένας δυναμικός πολιτιστικός χώρος.

Πηγή : www.michanikos-online.gr

/by

Neom: Πώς η ουτοπία του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν έγινε εφιάλτης – αφού πρώτα δαπανήθηκαν 50 δισ.

Πριν από λίγους μήνες η Σαουδική Αραβία οργάνωσε ένα πάρτι 45 εκατ. δολαρίων με το οποίο ήθελε να γιορτάσει τα εγκαίνια ενός φιλόδοξου project πολλών δισεκατομμυρίων. Η λάμψη του δεν μπόρεσε να κρύψει τις σκοτεινές πτυχές του έργου.
Ο Γουίλ Σμιθ, ο Τομ Μπρέιντι και άλλες διασημότητες συγκεντρώθηκαν σε ένα αμμώδες νησί στην Ερυθρά Θάλασσα, γεμάτο με πολυτελή ξενοδοχεία. Σούπεργιοτ έπλεαν κοντά, ενώ η Αλίσια Κις έπαιζε μουσική για επιχειρηματίες που είχαν έρθει από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Προβολείς φώτιζαν τον νυχτερινό ουρανό.

Η εκδήλωση του Οκτωβρίου ήταν το πολυτελές άνοιγμα του πρώτου τμήματος της Neom, μιας σχεδιαζόμενης μητρόπολης που χαρακτηρίζεται από αιχμή τεχνολογίας και ψυχεδελική αρχιτεκτονική. Η αλήθεια για το έργο ήταν λιγότερο λαμπερή.

Η σχετικά απλή, χαμηλού ύψους ανάπτυξη, γνωστή ως Sindalah, είχε καθυστέρηση άνω των τριών ετών και βρισκόταν σε τροχιά να κοστίσει σχεδόν 4 δισεκατομμύρια δολάρια – ποσό τριπλάσιο από τον αρχικό προϋπολογισμό. Τα ξενοδοχεία ήταν ημιτελή, οι ισχυροί άνεμοι διέκοπταν τα δρομολόγια των φέρι και το γκολφ, και μεγάλο μέρος του έργου ήταν ακόμη υπό κατασκευή.

Όσες και εάν ήταν οι λαμπερές παρουσίες στο πάρτι, όλοι ασχολήθηκαν με την ηχηρότατη απουσία. Ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο άνθρωπος που οραματίστηκε τη Neom, δεν εμφανίστηκε. Πολλά μέλη του προσωπικού της Neom θεώρησαν την απουσία του ένδειξη δυσαρέσκειας, όπως αποκαλύπτει σε εκτενές ρεπορτάζ η Wall Street Journal.

Σε μετωπική με την πραγματικότητα

Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο επί 6 χρόνια επικεφαλής της Neom και ευνοούμενος του πρίγκιπα διαδόχου, αποχώρησε από το έργο, και μια νέα ομάδα στελεχών εγκαταστάθηκε για να το ανασχεδιάσει. Έπειτα από δαπάνες άνω των 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα επιστημονικής φαντασίας όνειρα του πρίγκιπα διαδόχου – ένα χιονοδρομικό θέρετρο σε άγονες ορεινές περιοχές, μια πλωτή επιχειρηματική συνοικία και η Line, το ζεύγος ουρανοξυστών μήκους 170 χιλιομέτρων, ύψους αντίστοιχου με το Empire State Building, που αποτελεί το κεντρικό στοιχείο της Neom – έχουν συγκρουστεί με την πραγματικότητα.

Το κόστος έχει εκτοξευθεί, οι καθυστερήσεις είναι πανταχού παρούσες και η απόφαση πέρυσι να μειωθεί η πρώτη φάση της Neom απειλεί να στερήσει από την έρημη πόλη τη κρίσιμη μάζα κατοίκων που απαιτείται για να γίνει σύγχρονο επιχειρηματικό κέντρο.

Πίσω από τα προβλήματα της Neom βρίσκεται ένας χορός αμοιβαίας αυταπάτης, όπου ο πρίγκιπας διάδοχος προωθούσε φανταστικά σχέδια και τα στελέχη του απέκρυπταν το πλήρες εύρος των προκλήσεων και του κόστους, σύμφωνα με πρώην υπαλλήλους και μια εσωτερική έκθεση άνω των 100 σελίδων που παρουσιάστηκε στο διοικητικό συμβούλιο της Neom την περασμένη άνοιξη και εξετάστηκε από τη Wall Street Journal.

Το αυξανόμενο κόστος και η αμφισβητούμενη διαχείριση

Η έκθεση ελέγχου, με την ένδειξη «τελικό σχέδιο», διαπίστωσε ότι στελέχη, συχνά με τη βοήθεια των μακροχρόνιων συμβούλων του έργου, της McKinsey & Co., εισήγαγαν υπερβολικά αισιόδοξες παραδοχές στο επιχειρηματικό σχέδιο της Neom για να δικαιολογήσουν τις αυξανόμενες εκτιμήσεις κόστους. Ο έλεγχος βρήκε «αποδείξεις σκόπιμης χειραγώγησης» των οικονομικών από «συγκεκριμένα μέλη της διοίκησης».

Σε μια ένδειξη του τεράστιου εύρους του έργου, μια παρουσίαση του διοικητικού συμβουλίου εκτίμησε το απαιτούμενο κεφάλαιο για την ολοκλήρωση της Neom έως το 2080 σε 8,8 τρισεκατομμύρια δολάρια—πάνω από 25 φορές τον ετήσιο προϋπολογισμό της Σαουδικής Αραβίας—και 370 δισεκατομμύρια δολάρια για την πρώτη φάση έως το 2035.

Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας χρηματοδοτεί το μεγαλύτερο μέρος των αρχικών εξόδων της Neom, αν και οι αξιωματούχοι ελπίζουν ότι ιδιώτες επενδυτές θα αναλάβουν μέρος του κόστους στο μέλλον.

Οι εξωπραγματικές φιλοδοξίες του πρίγκιπα

Ο πρίγκιπας διάδοχος παρομοίασε το έργο με τις πυραμίδες της Αιγύπτου. Δήλωσε ότι θα αποτελέσει μια «πολιτισμική επανάσταση» και θα φιλοξενήσει 9 εκατομμύρια ανθρώπους έως το 2045.

Ο ίδιος προεδρεύει των διοικητικών συμβουλίων της Neom και των υποέργων της, και η έγκρισή του είναι συχνά απαραίτητη για αρχιτεκτονικές επιλογές. Λάτρης των βιντεοπαιχνιδιών και των ταινιών επιστημονικής φαντασίας, προώθησε την ιδέα της «μηδενικής βαρύτητας» στην αρχιτεκτονική, που φαίνεται να αψηφά τη φυσική.

Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο, γνωστό ως «πολυέλαιος»—ένα γυάλινο κτίριο άνω των 30 ορόφων που θα κρέμεται ανάποδα από μια γιγάντια χαλύβδινη γέφυρα στη Line—σχεδιάστηκε από τον Ολιβιέ Προν, σχεδιαστή ταινιών της Marvel, επειδή τα στελέχη ήξεραν ότι ο πρίγκιπας λάτρευε τις ταινίες του.

Η πραγματικότητα, όμως, έχει διαφορετική άποψη.

Oι καταγγελίες από τους εργαζομένους

Οι υπάλληλοι της Neom έχουν αναφέρει περιστατικά ομαδικού βιασμού, αυτοκτονίας, απόπειρας δολοφονίας και διακίνησης ναρκωτικών μέσα στα τείχη της πόλης, που προορίζεται να καλύψει μια περιοχή στο μέγεθος της Μασαχουσέτης. Εργάτες σε έναν από τους καταυλισμούς μεταναστών εργαζομένων διοργάνωσαν βίαιη διαμαρτυρία για την απογοήτευση με το φαγητό. Παιδιά ηλικίας 8 ετών έχουν πιαστεί να οδηγούν φορτηγά.

Εργαζόμενοι, νυν και πρώην προσωπικό της Neom, σε δηλώσεις τους στην αμερικανική εφημερίδα επισημαίνουν ότι τα περιστατικά δείχνουν τι μπορεί να πάει στραβά όταν τόσοι πολλοί άνθρωποι φτάνουν σε ένα απομονωμένο μέρος του κόσμου για να οικοδομήσουν ένα υπερβολικά φιλόδοξο έργο σε ένα μη ρεαλιστικά επιθετικό χρονοδιάγραμμα.

Πηγή : www.michanikos-online.gr

/by

Αποκαλύφθηκαν τα σχέδια της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για ένα νέο στάδιο 100.000 θέσεων

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ανακοίνωσε σχέδια για την κατασκευή ενός νέου σταδίου χωρητικότητας 100.000 θέσεων, το οποίο θα αντικαταστήσει το Old Trafford, που αποτελεί την έδρα της ομάδας εδώ και 115 χρόνια. Το νέο στάδιο θα είναι μέρος ενός ευρύτερου έργου ανάπλασης της περιοχής, το οποίο εκτιμάται ότι θα προσφέρει σημαντικά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη.

Βασικά Χαρακτηριστικά του Σταδίου
Χωρητικότητα: 100.000 θέσεις, αυξημένη από τις 74.869 του Old Trafford.

Σχεδιασμός: Το στάδιο έχει σχεδιαστεί από τον διάσημο αρχιτέκτονα Sir Norman Foster και χαρακτηρίζεται από τρεις τεράστιους ιστούς σε σχήμα τρίαινας, εμπνευσμένους από το έμβλημα της ομάδας.

Ύψος: Ο υψηλότερος ιστός θα φτάνει τα 200 μέτρα, καθιστώντας τον ψηλότερο κτίριο στο Μάντσεστερ.

Ορατότητα: Το στάδιο θα είναι ορατό από περιοχές όπως το Peak District, το Cheshire και τα περίχωρα του Λίβερπουλ.

Κατασκευή και Χρονοδιάγραμμα

Τοποθεσία: Το νέο στάδιο θα κατασκευαστεί δίπλα στο υπάρχον Old Trafford.

Διάρκεια Κατασκευής: Αναμένεται να ολοκληρωθεί σε πέντε χρόνια με τη χρήση αρθρωτής κατασκευής, όπου τμήματα θα συναρμολογούνται εκτός εργοταξίου και θα μεταφέρονται μέσω του καναλιού Manchester Ship Canal.

Χρήση Old Trafford: Η ομάδα θα συνεχίσει να αγωνίζεται στο Old Trafford μέχρι την ολοκλήρωση του νέου σταδίου.

Οικονομικός Αντίκτυπος
Το έργο εκτιμάται ότι θα συνεισφέρει 7,3 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου.

Θα δημιουργηθούν 92.000 νέες θέσεις εργασίας και πάνω από 17.000 νέες κατοικίες στην περιοχή.

Χρηματοδότηση
Κόστος: Υπολογίζεται στα 2 δισεκατομμύρια λίρες.

Χρηματοδότηση: Παρόλο που η ομάδα έχει χρέος άνω του 1 δισεκατομμυρίου λιρών, δεν έχει διευκρινιστεί πώς θα χρηματοδοτηθεί το έργο. Εξετάζεται πιθανή συμμετοχή της κυβέρνησης για την ανάπλαση της περιοχής.

Σχεδιαστικά Χαρακτηριστικά
Οροφή που συλλέγει ηλιακή ενέργεια και βρόχινο νερό.

Μεγάλη πλατεία δίπλα στο στάδιο, διπλάσια σε μέγεθος από την Trafalgar Square.

Με αυτά τα φιλόδοξα σχέδια, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στοχεύει να δημιουργήσει ένα από τα πιο εμβληματικά γήπεδα στον κόσμο, διατηρώντας παράλληλα την ιστορική σύνδεση με το Old Trafford.

ΠΗΓΗ : www.michanikos-online.gr

/by

Τα «Κάθετα Δάση» του Στέφανο Μποέρι κατακτούν τον κόσμο

Οταν το 2014 ο Στέφανο Μποέρι σύστηνε το «Bosco Verticale» του στον κόσμο, ίσως και ο ίδιος να μην περίμενε ότι η πρωτοποριακή ιδέα του για τη χρήση φυτών και δέντρων ως υλικών δόμησης στην ουσία για τη δημιουργία πολυκατοικιών θα επεκτεινόταν ώστε να περιλαμβάνει μέχρι και ολόκληρη πόλη χτισμένη στο ίδιο concept.

Η ανάγκη όμως εξεύρεσης λύσεων στο ολοένα εντεινόμενο πρόβλημα της κλιματικής κρίσης θα έβγαζε τον διάσημο ιταλό αρχιτέκτονα, ερευνητή και καθηγητή στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου από τα στενά όρια της γενέθλιας γης και θα τον ταξίδευε σε ολόκληρο τον κόσμο και ειδικά στην Κίνα – μάλιστα το 2011 άνοιξε και γραφείο στη χώρα της Απω Ανατολής – για τη δημιουργία οικιστικών μοντέλων που θα καλυτέρευαν τη ζωή των κατοίκων στις μεγαλουπόλεις, όπου η ρύπανση και η περιβαλλοντική υποβάθμιση είναι πιο έντονες από οπουδήποτε αλλού.

Από τη Liuzhou Forest City, λοιπόν, την «πράσινη» πόλη του μέλλοντος που σχεδίασε στη Νότια Κίνα, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αυτοδύναμο και βιώσιμο περιβάλλον διαβίωσης για 30.000 κατοίκους, μέχρι το Nanjing Vertical Forest, το Shenzhen Rehabilitation Center, το Easyhome Huanggang Vertical Forest City complex και το πιο πρόσφατο concept του για την κατασκευή του Xi’an Culture Modern Technology Experience Center, ο Μποέρι βάζει το δικό του λιθαράκι στον διάλογο για την «πράσινη» οικιστική ανάπτυξη της αχανούς οικονομικής υπερδύναμης.

Το «πρότυπο»

Ολα ξεκίνησαν από το Μιλάνο και το «Κάθετο Δάσος» (Vertical Forest) του Μποέρι που πλέον έχει εξελιχθεί σε τοπόσημο της πρωτεύουσας της Λομβαρδίας, σύμβολο του βιώσιμου design και αναγνωρίσιμο από όσους ασχολούνται έστω και λίγο με την αρχιτεκτονική.

Χτίστηκε στην περιοχή Πόρτα Νουόβα και αποτελείται από δύο πύργους ύψους 80 και 112 μέτρων που στεγάζουν συνολικά 800 δέντρα (480 μεγάλα δέντρα, 300 μικρότερα, 15.000 φυτά και 5.000 θάμνους), μια ποσότητα πρασίνου που ισοδυναμεί με 30.000 τετραγωνικά μέτρα δασικής έκτασης και χαμηλής βλάστησης συγκεντρωμένη σε 3.000 τετραγωνικά μέτρα αστικής επιφάνειας.

Από άποψη «σκληρών» οικοδομικών υλικών, τα δύο κτίρια είναι κατασκευασμένα από τσιμέντο, αλουμίνιο και γυαλί, με τα δέντρα και τα φυτά να παρεμβάλλονται δημιουργώντας μια «ασπίδα» που φιλτράρει τις ακτίνες του ηλίου, δημιουργώντας έτσι ένα φιλόξενο εσωτερικό μικροκλίμα χωρίς επιβλαβείς επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Τμήμα ενός από τους πύργους του Nanjing Vertical Forest στην Κίνα. Photo Credits: Stefano Boeri Architetti Nanjing Vertical Forest China

Ταυτόχρονα, ρυθμίζουν την υγρασία, παράγουν οξυγόνο και απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα και μικροσωματίδια. Από άποψη design, οι δύο κατασκευές χαρακτηρίζονται κυρίως από μεγάλα, κλιμακωτά και προεξέχοντα μπαλκόνια (το καθένα μήκους περίπου τριών μέτρων), σχεδιασμένα για να επιτρέπουν την ανάπτυξη μεγαλύτερων δέντρων χωρίς εμπόδια.

Η δημιουργία και ανάπτυξη των δέντρων και των φυτών προέκυψε έπειτα από μελέτες που διήρκεσαν τρία χρόνια και διεξήχθησαν από το αρχιτεκτονικό στούντιο σε συνεργασία με μια ομάδα ειδικών. Καλλιεργήθηκαν σε ένα ειδικό «φυτώριο» κοντά στο Κόμο, προκειμένου να συνηθίσουν να ζουν σε συνθήκες παρόμοιες με εκείνες που θα συναντούσαν στον τελικό τους προορισμό.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή όμως είναι η συντήρηση της βλάστησης, καθώς μία φορά τον χρόνο οι αποκαλούμενοι «Flying Gardeners» (ιπτάμενοι κηπουροί), μια εξειδικευμένη ομάδα «αιωρούμενων» δενδροκόμων, χρησιμοποιώντας τεχνικές ορειβασίας, κατεβαίνουν από την οροφή των κτιρίων για να κλαδέψουν και να ελέγξουν την κατάσταση των φυτών, ενδεχομένως για να αφαιρέσουν ή να αντικαταστήσουν κάποια από αυτά. Οσο για το πότισμα, οι ανάγκες των φυτών παρακολουθούνται από μια ψηφιακή και τηλεκατευθυνόμενη εγκατάσταση, ενώ το απαραίτητο νερό αντλείται σε μεγάλο βαθμό από φιλτραρισμένα λύματα από τους δύο πύργους.

Τα έργα στην Κίνα

To 2011 ιδρύθηκε στη Σανγκάη το Stefano Boeri Architetti China προκειμένου τα projects να πραγματοποιούνται έπειτα από εις βάθος in situ έρευνα για τη βιώσιμη αστική αρχιτεκτονική της χώρας, ακολουθώντας τις αρχές και τους στόχους της οικολογικής μετάβασης και του αστικού μετασχηματισμού που προτείνει ο πρωτοποριακός αρχιτέκτονας.

Από τις πιο σημαντικές πρώτες κατασκευές που πραγματοποιήθηκαν εκεί είναι το συγκρότημα Easyhome Huanggang Vertical Forest City, που βρίσκεται στην πόλη Χουανγκάνγκ στην επαρχία Χουμπέι. Αποτελείται από πέντε κτίρια, δύο από τα οποία προορίζονται για ιδιωτικές κατοικίες και φιλοξενούν συνολικά 404 δέντρα, 4.620 θάμνους και 2.408 τ.μ. φυτών και λουλουδιών.

Oπως και στα άλλα «Κάθετα Δάση» σε όλον τον κόσμο, ένας από τους κύριους στόχους δημιουργίας του συγκροτήματος είναι η ενοποίηση μεταξύ αρχιτεκτονικής και ζωντανής φύσης, μετατρέποντας τη βλάστηση σε ουσιαστικό – και όχι απλώς διακοσμητικό – στοιχείο του έργου. Το project περιλαμβάνει επίσης γραφεία, ξενοδοχεία και εμπορικούς χώρους. Συνολικά, η βλάστηση από την οποία αποτελείται απορροφά 22 τόνους διοξειδίου του άνθρακα και παράγει 11 τόνους οξυγόνου ετησίως.

Το Xi’an Technology Center σχεδιάζεται έτσι ώστε να αποτελέσει hub δημιουργίας, έκφρασης και κοινωνικοποίησης των κατοίκων.Photo Credits: Courtecy of Stefano Boeri Architetti Xian Tech Museum

Το έργο Nanjing Vertical Forest, από την άλλη, αποτελείται από δύο πράσινους πύργους, ο ένας ύψους 200 μέτρων και ο άλλος 108 μέτρων, που «πατούν» σε μια κοινή βάση, περιλαμβάνουν γραφεία από τον 8ο έως τον 35ο όροφο, μαζί με εμπορικούς χώρους, ένα μουσείο, μια σχολή πράσινης αρχιτεκτονικής και χώρους υποδοχής στην ταράτσα. Η κοινή βάση ουσιαστικά αποτελεί ένα στοιχείο σύνδεσης μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, φτάνει σε ύψος τα 20 μέτρα και φιλοξενεί καταστήματα επώνυμων brands, εστιατόρια, αίθουσες συνεδριάσεων, αγορά τροφίμων και ορισμένους εκθεσιακούς χώρους.

Oι δύο πύργοι που συνθέτουν το συγκρότημα διαθέτουν εναλλασσόμενα μπαλκόνια και φιλοξενούν πάνω από 800 δέντρα (600 μεγάλα δέντρα και 200 μεσαίου μεγέθους) και πάνω από 2.500 θάμνους και φυτά που θα καλύπτουν μια έκταση 4.500 τετραγωνικών μέτρων. Αλλα projects του στούντιο στην Κίνα περιλαμβάνουν τον μετασχηματισμό της ιστορικής έδρας του Χρηματιστηρίου της Σανγκάης στην 501 Jiujiang Road και τη διαμόρφωση του Sky Lounge (ή Rainforest Lounge) του αεροδρομίου Pudong της Σανγκάης, καθώς και του New Retail Experience Easyhome MALL, του Bailian Group Fashion Center YanQingLi κ.ά.

Η πρώτη καταπράσινη πόλη;

Ισως το πιο φιλόδοξο concept του Στέφανο Μποέρι να είναι η Liuzhou Forest City, μια ολόκληρη πόλη που οραματίζεται για την ορεινή νότια επαρχία Κουανγκσί, μια περιοχή με περίπου ενάμισι εκατομμύριο κατοίκους που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τη ρύπανση. Θα είναι η πρώτη «δασική πόλη» στον κόσμο και θα καλύπτεται με πάνω από 1 εκατομμύριο φυτά και 40.000 δέντρα, τα οποία θα απορροφούν ετησίως περίπου 10.000 τόνους διοξειδίου του άνθρακα, παράγοντας ταυτόχρονα περίπου 900 τόνους οξυγόνου.

Επίσης, η πόλη σχεδιάστηκε έτσι ώστε να λειτουργεί πλήρως με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ η βλάστηση που ενσωματώνεται στις προσόψεις των κτιρίων θα μειώσει τις θερμοκρασίες και θα βελτιώσει την ποιότητα του αέρα.

Photo Credits: Courtecy of Stefano Boeri Architetti Urban Oasis

Στις υποδομές για τους 30.000 κατοίκους θα περιλαμβάνονται γραφεία, σπίτια, ξενοδοχεία, νοσοκομεία και σχολεία που καλύπτονται σχεδόν όλα εξ ολοκλήρου από φυτά και δέντρα διαφόρων ποικιλιών και μεγεθών, σε μια έκταση περίπου 175 εκταρίων κατά μήκος του ποταμού Liujiang.

Η κατανομή φυτών όχι μόνο κατά μήκος των λεωφόρων, σε πάρκα και κήπους αλλά και στις προσόψεις των κτιρίων σημαίνει ότι μια πόλη που έχει ήδη σχεδιαστεί για να είναι αυτάρκης από πλευράς ενέργειας θα μπορεί επίσης να βελτιώσει την ποιότητα του αέρα της, να μειώσει τη μέση θερμοκρασία της, καθώς και την ηχορύπανση, αυξάνοντας τη βιοποικιλότητα των ζωντανών ειδών μέσω της δημιουργίας ενός πλούσιου οικοσυστήματος φιλόξενου για πουλιά, έντομα και μικρά ζώα που ήδη διαβιούν στην περιοχή.

Η νέα πράσινη πόλη θα μπορεί να συνδεθεί με το κοντινό κέντρο του Liuzhou μέσω μιας εξαιρετικά αποδοτικής γρήγορης σιδηροδρομικής γραμμής και ενός οδικού δικτύου που θα προορίζεται αποκλειστικά για ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα. Χάρη στην ολοκληρωμένη προσέγγιση του στούντιο για τη δημιουργία της πράσινης αυτής πόλης, για πρώτη φορά στον κόσμο μια αστική περιοχή θα μπορέσει να συνδυάσει την πρόκληση της ουσιαστικής μείωσης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με την εφαρμογή λύσεων μεγάλης κλίμακας για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αυτάρκεια.

Πηγή : www.michanikos-online.gr

/by

Pan Pacific Orchard: Ο καλύτερος ουρανοξύστης για το 2024

Υπήρξαν περίοδοι που πολλοί κήρυξαν το «τέλος των ψηλών κτιρίων», όπως μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου ή τον καιρό της πανδημίας που οι περιορισμοί καθήλωσαν πολύ περισσότερο τα μεγάλα αστικά κέντρα και μεταμόρφωσαν τα διαμερίσματα σε ατομικές φυλακές

Όμως, τελικά το ακριβώς ανάποδο συνέβη όπως δείχνουν οι αριθμοί: ο απολογισμός του έτος που ολοκληρώνεται σε μερικές μέρες, δείχνει ότι οικοδομήθηκαν παγκοσμίως περίπου 500 νέοι ουρανοξύστες, ξεπερνώντας τα στοιχεία του 2023 (τα οποία είχαν σημειώσει πρωτοφανές ρεκόρ στα χρονικά) και φανερώνοντας ότι ο κατασκευαστικός κλάδος θα συνεχίσει να αναμετράται με το ύψος.

Μάλιστα, ο μηχανικός του Μπουρτζ Χαλίφα έχει δηλώσει ότι πλέον είμαστε σε θέση να χτίσουμε κτίρια τα οποία είναι «υψηλότερα από τα πιο ψηλά βουνά», όταν στον εμβληματικό ουρανοξύστη του Ντουμπάι η ώρα της Ανατολής διαφέρει μερικά λεπτά ανάμεσα στους επάνω και τους κάτω ορόφους.

Τα επιτεύγματα της κάθετης δόμησης, ωστόσο, δεν κρίνονται αποκλειστικά με βάση το ύψος τους.

Ακόμη πιο σημαντικό, για την ακρίβεια, είναι το πώς (και αν) καταφέρνουν να καμουφλάρουν τον όγκο τους προκειμένου να μην επιβαρύνουν την εικόνα των πόλεων όπου ανεγείρονται. Εξίσου σημαντικά κριτήρια είναι οι κατασκευαστικές τεχνολογίες, το επίπεδο λειτουργικότητας, η αρχιτεκτονική τους πρωτοτυπία και συνολικότερη φιλοσοφία σχεδιασμού, όπως αναφέρονται στη λίστα με τους παράγοντες τους οποίους λαμβάνει υπόψη το Συμβούλιο για τα Ψηλά Κτίρια και τον Αστική Ανάπτυξη (CTBUD) που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και μια φορά τον χρόνο απονέμει το βραβείο για τον καλύτερο ουρανοξύστη στον κόσμο.

Το βραβείο του μη κυβερνητικού οργανισμού για το έτος 2024 απονεμήθηκε στο εντυπωσιακό Pan Pacific Orchard στο κέντρο της Σιγκαπούρης, στην ίδια πόλη δηλαδή που δυόμιση αιώνες πριν είχε εμφανιστεί ο πρώτος ουρανοξύστης στην ιστορία.

Έπειτα από τέσσερα χρόνια εργασιών, το πολυαναμενόμενο πρότζεκτ το οποίο υλοποιήθηκε για λογαριασμό του κορυφαίου ξενοδοχειακού ομίλου (Pan Pacific) ολοκληρώθηκε, φέρνοντας έναν αέρα αρχιτεκτονικής ανανέωσης στη λεωφόρο Όρτσαντ – τον βασικό άξονα εμπορικής δραστηριότητας στη Σιγκαπούρη. Από την πρώτη στιγμή κέρδισε τις εντυπώσεις, χάρη στον πρωτότυπο σχεδιασμό με τα σχήματα «L» και το μεγάλο ποσοστό αδόμητου όγκου στη συνολική δομή του κτιρίου, κάνοντάς το να διαφέρει σημαντικά από τους υπόλοιπους ουρανοξύστες που εντοπίζονται σήμερα στην ανεπτυγμένη οικονομικά πόλη.

Με βάση αυτή τη σχεδιαστική φόρμουλα, δημιουργήθηκαν τέσσερα επιμέρους τμήματα στον μήκους 140 μ. ουρανοξύστη που υλοποιήθηκε για λογαριασμό του κορυφαίου ξενοδοχειακού ομίλου Pan Pacific – τέσσερα τμήματα τα οποία θεωρητικά αντιστοιχούν στα κύρια στοιχεία του τροπικού κλίματος της Σιγκαπούρης και διαμορφώνουν τέσσερις διαφορετικές ταράτσες.

Πιο συγκεκριμένα, στο ισόγειο επίπεδο (το μόνο προσβάσιμο από το κοινό) υπάρχει η «Ταράτσα Δάσος» με έναν εντυπωσιακό καταρράκτη νερού και δεκάδες, ενδημικά φυτά, πιο πάνω αναπτύσσεται η «Ταράτσα Παραλία» που περιλαμβάνει και μια πισίνα με φοίνικες, ακόμη πιο πάνω οι φιλοξενούμενοι βρίσκουν την «Ταράτσα Κήπος» με περιπατητικές διαδρομές και τέλος η «Ταράτσα Σύννεφο» με απρόσκοπτη θέα σε όλη την πόλη.

Εγκαταλείποντας την κλασική δομή πύργου για μία πολύ πιο «ανάλαφρη» φόρμα στον σχεδιασμό του ουρανοξύστη, το αρχιτεκτονικό γραφείο WOHA εμφάνισε μια νέα προσέγγιση στην καθ’ ύψος δόμησης, όπου ζητούμενο δεν είναι η μεγιστοποίηση των διαμερισμάτων-ενοίκων αλλά η μεγιστοποίηση στοιχείων όπως του ελεύθερου χώρου, του φωτός και των φυτεύσεων (υπάρχουν 375 στους 35 ορόφους). Η εμπειρία από μέσα, όπως μεταφέρουν οι βραβευμένοι αρχιτέκτονες, δεν παραπέμπει στην αίσθηση ενός μεγάλου κτιρίου, αλλά περισσότερο σε ένα οικοσύστημα γειτονιάς, που έχει διαφορετικά στοιχεία ανά επίπεδο.

Εννοείται ότι δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στη χρήση μεθόδων και υλικών τα οποία είναι φιλικά για το περιβάλλον, π.χ. ηλιακά πάνελ, τζάμια υψηλής ενεργειακής απόδοσης κοκ, με στόχο το χαμηλότερο δυνατό αποτύπωμα του κτιρίου.

«Πιστεύουμε στη δημιουργία ζωντανών κτιρίων τα οποία είναι ενσωματωμένα στη φύση, καθώς και στον αστικό ιστό των πόλεων όπου κατοικούν», ανέφερε στις δηλώσεις του για το πρότζεκτ ο Mun Summ Wong, ιδρυτής και διευθυντής του γραφείου.

Πηγή : www.michanikos-online.gr

/by

Παρίσι: Αντιπαράθεση για τα βιτρό στη Νοτρ Νταμ

Ενώ οι εργασίες αναστήλωσης της Παναγίας των Παρισίων συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς και χθες μάλιστα παραδόθηκαν οκτώ νέες καμπάνες, το υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας ανακοίνωσε πως έχουν επιλεγεί οι οκτώ υποψήφιοι που θα συνεργαστούν με την καλλιτεχνική επιτροπή, η οποία επιμελείται την αντικατάσταση των περισσότερων βιτρό στο εσωτερικό του ναού.

Ο ιστορικός καθεδρικός και σήμα κατατεθέν της πόλης, υπέστη σημαντικές ζημιές από πυρκαγιά που ξέσπασε εξαιτίας εργατικού λάθους στις 15 Απριλίου 2019. Πριν από περίπου έναν χρόνο ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είχε ανακοινώσει μπροστά από τις σκαλωσιές του ναού την πρόθεσή του να αφαιρεθούν τα λευκά-γκρι γεωμετρικά τζάμια που φιλοτέχνησε τον 19ο αιώνα ο Γιουζέν Βιολέτ-λε-ντουκ για την τότε ανακαίνιση του ναού και να μεταφερθούν προς έκθεση στο μελλοντικό Μουσείο Νοτρ Νταμ. Πρόθεση του Μακρόν ήταν στη νέα ανακαίνιση να μπουν βιτρό μοντέρνων Γάλλων καλλιτεχνών.
Η ιδέα προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση τόσο σε κύκλους καθολικών όσο και σε κόμματα, κυρίως στα δεξιά του πολιτικού φάσματος. Πολλοί ισχυρίζονται πως τα νέα βιτρό θα είναι υπερβολικά συμπεριληπτικά και woke, όπως αποκαλείται ειρωνικά η ατζέντα του πολιτικού και πολιτισμικού δικαιωματισμού.

Η εθνική επιτροπή κληρονομιάς και αρχιτεκτονικής ψήφισε ομόφωνα στα μέσα του καλοκαιριού κατά της αντικατάστασης των βιτρό, επικαλούμενη τη Χάρτα της Βενετίας, ένα κείμενο που υπογράφηκε το 1964 στη Γαλλία και το οποίο απαγορεύει την αντικατάσταση καλά διατηρημένων παλαιών στοιχείων σε ναούς και άλλα πολιτισμικά μνημεία από νέες δημιουργίες. Ωστόσο, το υπουργείο Πολιτισμού απέρριψε το ψήφισμα και δηλώνει αποφασισμένο να εφαρμόσει την ιδέα. Πάντως, η ανακοίνωση της επιτροπής έριξε λάδι στη φωτιά ορισμένων, που καταγγέλλουν την καταστροφή της αρχιτεκτονικής αρμονίας του γοτθικού καθεδρικού ναού. Τις τελευταίες εβδομάδες τα γαλλικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν κατακλυστεί από το σλόγκαν #Saccagenotredame (βεβήλωση της Νοτρ Νταμ), ενώ ακτιβιστές εναντίον της αντικατάστασης σκοπεύουν να διαδηλώσουν τις επόμενες ημέρες έξω από τον ναό.

Χθες το Παρίσι παρέλαβε από χυτήριο της Νορμανδίας τις πρώτες καμπάνες, η μεγαλύτερη των οποίων ζυγίζει 4.162 κιλά. [Photo by Ed JONES / AFP]

Χθες το Παρίσι παρέλαβε από χυτήριο της Νορμανδίας τις πρώτες καμπάνες, η μεγαλύτερη των οποίων ζυγίζει 4.162 κιλά. [Photo by Ed JONES / AFP]

Η αναγέννηση του ναού από τις στάχτες του έγινε δυνατή μόνο από την τεράστια εθνική και διεθνή κινητοποίηση. Στις δωρεές αμέτρητων ανθρώπων που ήθελαν να επαναφέρουν την Κυρία μας στην αρχική της κατάσταση. Πιστεύουν πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι επιθυμούν να αλλοιωθεί η προσπάθεια από την επιθυμία του Μακρόν να αφήσει το στίγμα του;, αναρωτήθηκε ο Ντιντιέ Ρικνέρ, ιδρυτής του περιοδικού La Tribune de l’ Art. Στη διαδικτυακή φόρμα συλλογής υπογραφών εναντίον της αντικατάστασης των βιτρό έχει καταφέρει να μαζέψει έως σήμερα περίπου 200.000 ονόματα.

Το υπουργείο Πολιτισμού απέρριψε το ψήφισμα της εθνικής επιτροπής κληρονομιάς και αρχιτεκτονικής, η οποία επεκαλείτο τη Χάρτα της Βενετίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η εισαγωγή σύγχρονων στοιχείων σε ένα ιστορικό κτίριο προκαλεί σκάνδαλο στη Γαλλία. Επειτα από μια ακανθώδη διαμάχη, τα σύγχρονα βιτρό που δημιούργησε ο καλλιτέχνης Πιερ Σουλάζ στο αββαείο Σεν Φουά της πόλης Αβιρόν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 κατέληξαν να υιοθετηθούν από τους απρόθυμους κατοίκους και σήμερα θαυμάζονται ως αριστουργήματα.

Απόδειξη ότι η σύγχρονη τέχνη μπορεί να λάμψει με επιτυχία σε ένα παλιό κτίριο, αυτά τα ημιδιαφανή παράθυρα που διασχίζονται από κυματοειδείς σιδερένιες γραμμές είχαν πάρει τη θέση των βιτρό που δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1940-1950 για να αντικαταστήσουν τα κατεστραμμένα πρωτότυπα.

Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της πόλης αναμένεται να ακούσουν για πρώτη φορά τον ήχο τους στην Παναγία των Παρισίων στις 7 Δεκεμβρίου. [AP Photo/David Goldman]

Αν και διαφορετική περίπτωση από αυτή της Παναγίας των Παρισίων, όπου τα βιτρό του 19ου σχεδιάστηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε να διατηρήσουν τη μεσαιωνική αισθητική του καθεδρικού ναού και να σχηματίσουν ένα συνεκτικό σύνολο με τα άλλα βιτρό και όλη την αρχιτεκτονική του, έχει ξεκαθαριστεί πως οι νέες προτάσεις (που δεν έχουν ακόμη παρουσιαστεί δημόσια) θα δείχνουν ανάλογο σεβασμό στην αισθητική αλλά και τη φήμη της Παναγίας των Παρισίων.

Εν τω μεταξύ, τρεις μήνες προτού η Παναγία των Παρισίων ξεκινήσει ξανά να λειτουργεί, οι πρώτες οκτώ καμπάνες που θα τοποθετηθούν στο βόρειο κωδωνοστάσιο έφτασαν χθες στο Παρίσι. Ολες τους κατασκευάστηκαν σε χυτήριο της Νορμανδίας και φέρουν ονόματα οκτώ προσωπικοτήτων που σημάδεψαν την επισκοπική και εκκλησιαστική ζωή της Γαλλίας. Ο ναός θα έχει συνολικά είκοσι καμπάνες, ενώ οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της πόλης αναμένεται να ακούσουν για πρώτη φορά τον ήχο τους στις 7 Δεκεμβρίου.

Οι οκτώ καμπάνες, τις οποίες ευλόγησε χθες το μεσημέρι ο Ολιβιέ Ριμπαντό Ντιμάς, πρύτανης – αρχιερέας του καθεδρικού ναού της Παναγίας των Παρισίων, ζυγίζουν μεταξύ 4,162 τόνων η βαρύτερη (εν ονόματι Γκαμπριέλ) και 782 κιλών η ελαφρύτερη (που ονομάστηκε Ζαν-Μαρί Λουστιζέ, από τον αρχιεπίσκοπο του Παρισιού μεταξύ 1981 και 2005)

Πηγή : michanikos-online.gr

/by

«Σταθμός» για ιπτάμενα ταξί σχεδίασαν αρχιτέκτονες στο Ντουμπάι

Το γνωστό βρετανικό αρχιτεκτονικό γραφείο Foster + Partners παρουσίασε τα σχέδιά του για ένα «vertiport»: έναν τερματικό σταθμό οχημάτων κάθετης απογείωσης και προσγείωσης όπως τα αεροταξί, τα οποία θα συνδέουν τα πιο δημοφιλή σημεία του Ντουμπάι προσφέροντας μετακινήσεις ταχύτητας και μηδενικών ρύπων.

Ο σχεδιασμός εκπονήθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία προηγμένης εναέριας κίνησης (advanced air mobility, AAM) Skyports Infrastructure με την έγκριση του σεΐχη και ηγέτη του Ντουμπάι, Μοχάμεντ Μπιν Ρασίντ Αλ Μακτούμ, σύμφωνα με την Foster + Partners.

Ο τερματικός σταθμός των αεροταξί θα κατασκευαστεί δίπλα από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι (DXB) και θα ενσωματωθεί στους υφιστάμενους συγκοινωνιακούς κόμβους.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι για την εκπόνηση ενός σχεδίου vertiport για την αναδυόμενη βιομηχανία προηγμένης εναέριας κίνησης, που θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι θα μετακινούνται στο Ντουμπάι» δήλωσε ο επικεφαλής σχεδιασμού της Foster + Partners Ντέιβιντ Σάμερφιλντ. Και πρόσθεσε ότι το vertiport θα συνδέεται με το αεροδρόμιο και το μετρό «για να παρέχει απρόσκοπτη, βιώσιμη μετακίνηση στην πόλη για ξένους και ντόπιους επιβάτες».

Τα σχέδια της Foster + Partners απεικονίζουν τον τερματικό σταθμό κατασκευασμένο σε υπερυψωμένη πλατφόρμα, για την ευκολότερη προσγείωση και απογείωση των αεροσκαφών. Το κτίριο θα εκτείνεται περιμετρικά γύρω από το χώρο απογείωσης-προσγείωσης και θα προσφέρει εντυπωσιακή θέα στα αεροσκάφη και την πόλη.

Τα ιπτάμενα ταξί

Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο σεΐχης Μοχάμεντ Μπιν Ρασίντ Αλ Μακτούμ έγραψε στο Twitter ότι οι σταθμοί αεροταξί θα ξεκινήσουν τη λειτουργία τους στο Ντουμπάι μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.

Το Εμιράτο έκανε σχέδια εδώ και καιρό για μια υπηρεσία ιπτάμενων ταξί. Το 2017 η Αρχή Δρόμων και Μεταφορών του Ντουμπάι ανακοίνωσε την πρόθεσή της να ξεκινήσει υπηρεσία επιβατικών drones χωρίς πιλότο, χρησιμοποιώντας ένα μονοθέσιο μοντέλο της κινεζικής εταιρείας Ehang.

To 2022, το κινεζικό διθέσιο ιπτάμενο όχημα XPeng X2 ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρώτη του δοκιμαστική πτήση στην έκθεση τεχνολογίας GITEX του Ντουμπάι. Το πλήρως ηλεκτρικό όχημα είναι σχεδιασμένο για να μεταφέρει δύο επιβάτες, μπορεί να πιάσει ταχύτητες των 128 χλμ/ώρα και να απογειώνεται κάθετα προς το έδαφος χρησιμοποιώντας οκτώ έλικες.

Εκτός από το χώρο δίπλα στο αεροδρόμιο, η Skyports Infrastructure μελετά τρεις ακόμη τοποθεσίες, σχεδιάζοντας να δημιουργήσει ένα δίκτυο τερματικών σταθμών για αεροταξί μέχρι το 2026, σύμφωνα με τη Foster + Partners.

Πηγή : www.cnn.gr

/by

Η Ινδία κατασκευάζει την υψηλότερη σιδηροδρομική γέφυρα στον κόσμο στο Κασμίρ

Η Ινδία φιλοξενεί πλέον την ψηλότερη σιδηροδρομική γέφυρα στον κόσμο. Περίπου 35 μέτρα ψηλότερη από τον Πύργο του Άιφελ, η γέφυρα Τσενάμπ βρίσκεται 359 μέτρα πάνω από τον ποταμό Τσενάμπ στην επίμαχη περιοχή Τζαμού και Κασμίρ της Ινδίας.

Μετά από δεκαετίες κατασκευής, η γέφυρα στη βόρεια Ινδία θα είναι ανοιχτή στους επισκέπτες μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου 2023 ή τον Ιανουάριο του 2024, ανέφερε το υπουργείο Σιδηροδρόμων.

Η γέφυρα μήκους 1.315 μέτρων αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου έργου για να καταστήσει την κοιλάδα του Κασμίρ προσβάσιμη από το ινδικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Εκτός από τη γέφυρα Τσενάμπ, το έργο Udhampur-Srinagar-Baramulla Rail Link (USBRL) περιλαμβάνει αυτό που θα γίνει η μεγαλύτερη σήραγγα μεταφοράς της χώρας και η πρώτη καλωδιακή γέφυρα των Ινδικών Σιδηροδρόμων.

Για τον πρωθυπουργό της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι, ο οποίος ανέβηκε στην εξουσία το 2014, οι επενδύσεις σε υποδομές όπως η γέφυρα Τσενάμπ και το ευρύτερο έργο σιδηροδρομικής σύνδεσης μπορούν να θεωρηθούν ως ένα ισχυρό εργαλείο για την κοινωνική ένταξη και την πολιτική επιρροή, συνδέοντας ανόμοιες περιοχές με βασικές πόλεις.

«Η γέφυρα και η μεγαλύτερη συνδεσιμότητα που πρόκειται να δημιουργήσει θα προβληθούν από το Νέο Δελχί ως άλλη μια μεγάλη νίκη για την ανάπτυξη της περιοχής», δήλωσε ο Μάικλ Κούγκελμαν, διευθυντής του Ινστιτούτου Νότιας Ασίας στο Wilson Center.

Ένας άλλος κρίκος στην αλυσίδα

Η σύνδεση του Κασμίρ με την υπόλοιπη Ινδία με τρένο θα ενισχύσει συγκεκριμένα τους βιομηχανικούς και γεωργικούς τομείς της περιοχής επιτρέποντας σιδηροδρομική σύνδεση παντός καιρού μεταξύ της κοιλάδας και της υπόλοιπης Ινδίας, λένε οι ειδικοί.

Προηγουμένως, η μόνη χερσαία διαδρομή που συνέδεε τα ελεγχόμενα από την Ινδία τμήματα του Κασμίρ με την υπόλοιπη χώρα ήταν η ελικοειδής εθνική οδός Srinagar-Jammu, μήκους 300 χιλιομέτρων, η οποία κλείνει κατά τη διάρκεια ενός μέρους του χειμώνα και είναι επίσης συχνά τόπο τροχαίων ατυχημάτων.

Chenab-Bridge2.jpg
Η γέφυρα Τσενάμπ βρίσκεται 359 μέτρα πάνω από τον ποταμό Τσενάμπ στην επίμαχη περιοχή Τζαμού και Κασμίρ της Ινδίας (Photo by Sanchit Khanna/Hindustan Times via Getty Images)

«Αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα διασχίζοντας το δρόμο», είπε στο CNNi ο Anil Kumar Mehendru, αντιπρόεδρος του New Kashmir Fruit Association. «Από τη στιγμή που θα συνδεθούμε με τρένο με την υπόλοιπη Ινδία, θα είναι μια μεγάλη ώθηση σε αυτόν τον κλάδο, τη γεωργία».

Ο Sushant Singh, ανώτερος συνεργάτης στο Κέντρο Πολιτικής Έρευνας στην Ινδία, είπε ότι η γέφυρα έχει επίσης πολιτικές επιπτώσεις, καθώς θεωρείται «μέσο για την ενσωμάτωση του Κασμίρ στην Ινδία».

Σύμφωνα με τον Singh, «η ελπίδα ιστορικά» ήταν ότι η σιδηροδρομική σύνδεση, συμπεριλαμβανομένης της γέφυρας Τσενάμπ, θα έκανε το Κασμίρ «να αισθάνεται περισσότερο ως μέρος της Ινδίας».

Ωστόσο, ο Singh είπε στο CNNi ότι «μένει να φανεί» εάν η διευρυμένη συνδεσιμότητα από τη γέφυρα και τη σιδηροδρομική σύνδεση θεωρείται θετική από τους κατοίκους του Κασμίρ, δεδομένου ότι «τα τελευταία χρόνια, το Κασμίρ έχει υπονομευτεί από τις πολιτικές του πρωθυπουργού Μόντι και της κυβέρνησής του που πραγματικά έχουν αποξενώσει τους κατοίκους του Κασμίρ».

Αν και το συνολικό έργο USBRL ιδρύθηκε το 2002 προτού ο Μόντι γίνει πρωθυπουργός, η γέφυρα Τσενάμπ ήδη προβάλλεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των προσπαθειών του να επεκτείνει την ανάπτυξη στη χώρα.

Από τότε που ανέλαβε την εξουσία, ο Μόντι αύξησε τον προϋπολογισμό για το έργο USBRL για να επιταχύνει την ολοκλήρωση της γέφυρας μετά από χρόνια καθυστερήσεων. Η Ινδία έχει επενδύσει εκατομμύρια στον εκσυγχρονισμό των υποδομών της.

Πηγή : www.cnn.gr

/by